به گزارش هفت روز خبر به نقل از خبرنگار ورزشی خبرگزاری میزان، اصرار مربیان، مسئولان و بازیکنان تیم سپیدرود در همان ابتدای فصل به بازی در ورزشگاه عضدی باعث شد بازسازی سردارجنگل به نوعی پشت گوش انداخته شده و به تعویق بیقتد.

سپیدرودی‌ها اصرار داشتند در عضدی بازی کنند، چون معتقد بودند عضدی برای آن‌ها شانس می‌آورد. آن‌ها یک فصل و نیم در این استادیوم نباخته بودند و این موضوع را یک حربه موثر برای خود در جنگ با لیگ برتری‌ها می‌دانند، غافل از این که برای برنده بودن در لیگ برتر یک ورزشگاه مجهز بهتر از یک ورزشگاه سست و پیر است. در واقع در زمینه سخت‌افزاری هم سپیدرود باید به‌روز شود تا چیزی از رقبا کم نداشته باشد.

در روز‌هایی که آن‌ها برای بازی در عضدی و نرفتن به سردار جنگل چانه می‌زند تیم‌های دیگر در پی اسپانسر و جذب بازیکنان بهتر تلاش می‌کردند. سپیدرود نیاز به تقویت داشت. تقویت کادر فنی و نفراتی باید به نظرمحمدی اضافه می‌کردند که بتوانند به سرمربی کمک فکری بدهند. مربیان فعلی سپیدرود همه خوب هستند، ولی هیچ ایده تازه‌ای در این تیم جریان پیدا نکرد.

نظرمحمدی قطعا شنیده و دیده که مربیان شاغل در لیگ برتر با وجود ایرادهای فنی که دارند حداقل سالی یک بار به اروپا می‌روند و دوره می‌بینند یا در تمرینات فلان تیم حاضر می‌شوند یا از فلان کارشناس صاحب سبک روز فوتبال مشاوره می‌گیرند. غیر از این باشد یک جای کار می‌لنگد. مثل همین حالا که خودش هم نمی‌داند ایراد کار کجا است و استعفا می‌دهد.

سپیدرود باید لیگ یک را فراموش کند. این تیم می‌توانست عادت به بردنش را به لیگ برتر منتقل می‌کرد، درست مثل پارس جنوبی اما تا اینجای کار جدی نگرفت و کم آورده است.

حالا سپیدرودی‌ها برای بازی در سردار جنگل تلاش می‌کنند. گویی این ورزشگاه قرار است آن‌ها را نجات دهد. البته تغییر می‌تواند کمک کند، ولی چاره ساز نیست. سپیدرود روح تازه‌ای می‌خواهد. فکری برتر. فکری که به لیگ برتر بخورد و این موضوع فراتر از رفاقت و همدلی و … است. لیگ برتر پول می‌خواهد تا هزینه فکر‌های بزرگ را پرداخت شود.  

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی